Ukiyo-e (浮世 絵) Yüzen Dünya Resimleri

Japonya’daki Edo döneminin (nam-ı diğer Tokugawa dönemi) (1603-1867) en önemli türlerinden biri olan ve bu dönemde gelişen Ukiyo-e (浮世 絵) (Japonca: “kayan dünyanın resimleri”),  Japon tahta baskılardır.

Kanagawa Oki Nami Ura, Katsushika Hokusai (1832) (Rijkmuseum)
Nihonbashi Bridge in Snow (1842), Utagawa Hiroshige

Stil olarak Kamakura döneminde (Japonya tarihinde 1185-1333 yılları arasında Kamakura şogunluğunun iktidarını kapsayan dönemdir) üretilen emaki’nin gerçekçi anlatımı ve Momoyama (Japonya tarihinde 1573-1603 yılları arasında Sengoku döneminin sonlarını kapsayan dönemdir) ve Tokugawa dönemlerinin olgun dekoratif stilinin bir karışımıdır. Ukiyo-e tarzında hem yerel hem de yabancı gerçekçilik vardır. Bu akımın öncüleri Edo’daki (bugünkü Tokyo) popüler kültürden ilham alarak eğlence dünyasından popüler geyşa, sumo güreşçileri ve kabuki aktörlerini tasvir etmişlerdir. Ukiyo-e, konuları sıradan yaşamdan kaynaklanan geçicilik ve ayrılma ile ilişkilendirdiği için kelimenin tam anlamıyla “yüzmekte olan dünyanın resimleri” olarak adlandırılırlar.

Bathhouse Woman, Torii Kiyonaga
Tea Ceremony, Toshikata Mizuno

Bu tarzda yapılan ilk eserler ekran boyamadır. Bunlar, Edo (modern Tokyo) ve diğer şehir merkezlerinin eğlence köşelerindeki özellikleri tasvir ediyordu. Yaygın konular arasında meşhur fahişe ve fahişeler, kabuki (müzikli ve danslı, Japon halk tiyatrosu) aktörleri ve kabuki oyunlarından ve erotik tanınmış sahneler yer alıyordu. Bununla birlikte, ekran boyamacılığından daha önemli olan ahşap blok baskılardı, ukiyo-e sanatçıları o malzemeyi ilk kullanan kişilerdi. Kentsel günlük dünyaya ve pazara olan ilgi, kitlesel tüketim için tasarlanmış ukiyo-e baskılardaki hızlı gelişimin artışında etkili olmuştur.

Erotic Print, Kitagawa Utamaro (Metropolitan Museum of Art)
Young Lovers with a Clock (Museum of Fine Arts), Suzuki Harunobu

Japon ukiyo-e baskısı üzerindeki imza el yazısı değildir ve tek amacı bize imajı tasarlayan sanatçının adını söylemektir. Modern sanat eserlerindeki imzaların aksine, hiçbir zaman gerçekliğin bir kanıtı olarak yorumlanmamalıdır. Genellikle, bir sanatçının imzası, dikey gruplar halinde düzenlenmiş, sağdan sola doğru aşağı doğru okunan kanji karakterlerinin birleşimidir. İmza yalnızca bir dikey gruptan oluşur: iki karakter, bunu takiben bir son ek: ga veya hitsu (‘tarafından tasarlanmıştır’ anlamında)

Clear Weather after Snow at Nihombashi Bridge, Utagawa Hiroshige
Distinguished Edo Restaurants (Edo Tokyo Museum), Utagawa Hiroshige

Bu sanat akımının temsilcileri Katsushika Hokusai, Utagawa Hiroshige, Torii Kiyonaga, Suzuki Harunobu, Tōşūsai Şaraku ve Kitagawa Utamaro “Altı Büyük Ukiyo-e Ustası” olarak anılırlar. Modern dönemin ustalarından Van Gogh ve  Monet gibi sanatçılar da bu ustaların bazı eserlerini kendi fırçaları ile yeniden yaratmışlardır.

Hakone: View of the Lake, Utagawa Hiroshige
Flowering Plum Tree” (1887), Utagawa Hiroshige
Sudden Shower over Shin-Ohashi Bridge and Atake (1797–1858) , Utagawa Hiroshige

 

1 Comment

  • Sitenizi ve Sayfalarınızı ilgiyle takip ediyorum. Çok ilginç, az bilinen konuları ve sanat bilgilerini anlaşılır bir biçimde özetliyorsunuz. “Ukiyo-e (浮世 絵) Yüzen Dünya Resimleri” çalışmanızda buna güzel bir örnek teşkil ediyor. Bizi içinde bulunduğumuz ortamdan uzaklaştırıp sanatın farklı yönleriyle buluşturduğunuz için teşekkürler.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir